سپیدار

                            حالا که لالم خواستی؛ پس خود بخوان، ای دوست!

نامهربانی را، هم از تو دوست خواهم داشت

                              بیهوده می کوشی، بمانی مهربان ای دوست!

آن سان که می خواهد دلت؛ با من بگو آری؛

                             من دوست دارم، حرف دل را بر زبان ای دوست!