سپیدار

نه بسته ام به کس دل نبسته کس به من دل

چو تخــــته پــاره بـــر موج رهـــا رهـــا، رهـــا من

زمن هر آنکه او دور، چو دل به سینه نزدیــک

به من هر آن که نزدیک، ازو جـــــدا جـــدا من

نه چشــــم دل به ســـــويي، نه باده در سبويي

که تــــر کـــــنم گـلـــــــويي، به ياد آشنــــــا من

ســــــتاره هــــا نهـــــــفتند در آسمـــــان ابــــري

دلــــــم گرفته اي دوست، هـــــواي گريــه با من

نبسته ام به کس دل، نبسته کس به من دل

چو تخــــته پــاره بـــر موج رهـــا رهــــا، رهـــا من

فدای روی ماهت شوم اگر که روزی

وفای تو کجا و کجا کجا کجا من!